پریا :

kakakakakakakakakakakakakkakakakakakak

یا سر کلاس پور اشرف که روز آخری جدامون کرد تو و زهرا

تبعید شدید از بس که شلوغی کردیمو اذیت و به همه چی توجه کردیمو به

جز دبیرو درس اما خدایی حالشو خوب جا اُوردیم

من گفتم نمیتونم جلوی خودمو بگیرم اخه شلوغیم میومد بهت گفتم نه 

من و تو هی میخندیدیمومیخندیدیم

شاید هیچ وقت فکر اینو نمی کردیم که یه روزی برسه مث امروز

که تو اونجا و من اینجا ....

کی و کجایی که داری اینو می خونی نمی دونم

اما اینو خوب میدونم که من و تو مونا

سه تا دوست بودیم

دوست     دوست    دوست

دیگه چی بنویسم اینم واست

می نویسم خداحافظ گلابیااااا

همه اینارو مینویسم شاید

شاید بتونیم بخندیمو این لحظه هارو فراوش کنیم

اما هر چی بیشتر می نویسم بیشترم دلتنگ میشم

دلتنگ روزایی که شاید دیگه دست یافتنی نباشن

دلتنگ اون روزایی که مخصوص ما بود و بس

اذیت کردنای دبیر فیزیک

تف د رید داور ( سعی نکنید اینو بخونید این یه رمزه )

دوست داشتم اینقدر برات بنویسم که دیگه نفس واست نمونه

اما میدونم به دلتنگیامون بیشتر اضافه میشه

پس دیگه بسه

احتمالا الان باید راه افتاده باشید اونم از

نوع طایفه ای مطمئنما که داری فکر میکنی

با یاد خاطراتی که شاید دیگه تکرار نشن  

از قدیمم گفتن :

یه سال بخور نونو تره یه عمر بخور نونو کره اینو میزارم

تا همه بیان و بخونن و بفهمن که ما سه تا ، سه تا دوستیم که به هم افتخار میکنیم

و   میکنم خدا پشت و پناهت تو ومونا باشه هر کجا هم که باشید سلامت و

خوشو خرم باشید البته در کنار هم و به قول یه دوست :

حتي باران هم سهم آسمان من نيست

در اين شبهايي كه مي غلطم و مي غلطم تا به خاطرات با تو بودن برسم

دلم ميگيرد از اين ميزان ِ نا ميزان

كه هميشه كفه دوري و نبودنت به زمين چسبيده 

همه اینا عین واقعیت و بدو اغراق بود

تو رفتی و من هر چه خاطره از تو داشتم به باد سپردم

خاطره ای که روی ذره ذره وجودم حک شده بود